Zwinięte w kłęby majaczenia

po kątach rzucam, bredzę coś,

a one, jakby od niechcenia,

wplątują się w mój mózg co noc.



ref.

Niosę, niosę, niosę, niosę ze sobą grzech.

Niosę, niosę, niosę, niosę szatana śmiech.

Proszę, proszę, proszę, proszę , to tylko pech,

to tylko pech.



Od potu mokra szyja, a na niej

pętle, pętle, pętle zaciskają się.

Już nawet nie pomaga granie.

Do okna skaczę, one trzymają mnie.



ref.

Niosę, niosę, niosę... 




























Ktoś zabić chciał,

ktoś zaczął grać.

Ktoś płakał sam, kiedy kto? Chciał się śmiać,

a świat wiruje wkoło, a Ty wirujesz razem z nim.



Tak zawsze było, zawsze będzie i jest.

Tak zawsze było i jest.



ref.

Już to widziałeś,

już dotykałeś.

Już gdzieś to grałeś,

a znowu siedzisz, bredzisz i grasz!



Za długa noc,

za krótki dzień.

Za krótkie życie. Ty czekałeś gdzieś.

Bo życie jeszcze stało, bo życie jest jak krótki sen.



Tak zawsze było, będzie i jest.

Tak zawsze było i jest.



ref.

Już to widziałeś...