Strzelały ognie z suchych szczap

i dymił w kotle smolny war.

Lecz widać kogoś było brak,

bo diabeł smutną minę miał.

Wtem nagle w cieniu dostrzegł mnie...

poczułem, że jest bardzo, bardzo źle.



Pomknąłem z trwogą w ciemny las

tratując bagna lepkie mchy.

Lecz w biegu tym nie miałem szans.

On gnał tuż za mną szczerząc kły.

I wtedy zawrzał we mnie gniew...

Mnie gonisz, mnie, mnie, mnie, mnie?



Rozprawy z diabłem nadszedł czas.

Rozbrzmiała walka w ciemną noc.

Łamanych kości nagły trzask,

w ten cios włożyłem całą moc.

W piorunach błysku, w stosie szmat

łamany legł na wróble strach.

W piorunach błysku, w stosie szmat

łamany legł na wróble strach. 
























Ktoś nieistotny staje,

ma zabłocone usta,

terroryzuje zgraję,

mieć powinien wszędzie lustra.



Jak epileptyk stary

trzęsie się i bluzga,

bo inny go nie słucha,

nie u wszystkich woda w mózgach.



ref.

Twój każdy krok

wymierzony,

wyuczony,

wystraszony,

przeczulony.

Twój każdy krok.



Oczyma dziko łypiesz,

na ucho mówisz szeptem.

Choć to nie w twoim typie,

ten typ był kiedyś, przedtem.



Czujesz w sobie ogień,

siłę masz z azbestu.

Myślom mówisz - z bogiem

tak się boisz testu.



ref. 

Twój każdy krok...



Ktoś nieistotny wstaje,

ma zabłocone usta.

Terroryzuje zgraję,

mieć powinien wszędzie lustra.



ref.

Twój każdy krok...