Strzelały ognie z suchych szczap

i dymił w kotle smolny war.

Lecz widać kogoś było brak,

bo diabeł smutną minę miał.

Wtem nagle w cieniu dostrzegł mnie...

poczułem, że jest bardzo, bardzo źle.



Pomknąłem z trwogą w ciemny las

tratując bagna lepkie mchy.

Lecz w biegu tym nie miałem szans.

On gnał tuż za mną szczerząc kły.

I wtedy zawrzał we mnie gniew...

Mnie gonisz, mnie, mnie, mnie, mnie?



Rozprawy z diabłem nadszedł czas.

Rozbrzmiała walka w ciemną noc.

Łamanych kości nagły trzask,

w ten cios włożyłem całą moc.

W piorunach błysku, w stosie szmat

łamany legł na wróble strach.

W piorunach błysku, w stosie szmat

łamany legł na wróble strach. 
























Ktoś zabić chciał,

ktoś zaczął grać.

Ktoś płakał sam, kiedy kto? Chciał się śmiać,

a świat wiruje wkoło, a Ty wirujesz razem z nim.



Tak zawsze było, zawsze będzie i jest.

Tak zawsze było i jest.



ref.

Już to widziałeś,

już dotykałeś.

Już gdzieś to grałeś,

a znowu siedzisz, bredzisz i grasz!



Za długa noc,

za krótki dzień.

Za krótkie życie. Ty czekałeś gdzieś.

Bo życie jeszcze stało, bo życie jest jak krótki sen.



Tak zawsze było, będzie i jest.

Tak zawsze było i jest.



ref.

Już to widziałeś...