Nie znasz takich słów,

którymi mogłabyś znów zatrzymać go.

Wariujesz, z dnia na dzień

gorzej z tobą jest. Gorzej jest niż źle.



Spokojnie, szkoda rąk, spokojnie

odłóż ją, ile żyć, ile żyć.

To, co czujesz, będzie twoje,

co myślisz, twoje jest, co powiesz,

będzie ich. A Wy, siedzicie, patrzycie.



ref.

Radź sobie sama, sobie radź, tory wołają.

Radź sobie sama, sobie radź.



Nie znasz takich miejsc,

do których mogłabyś biec, a tak blisko są.

Patrz, wstaje dzień,

będzie lepiej niż jest. no, odłóż ją.



A Wy siedzicie, patrzycie i coraz więcej widzicie.

W kuchni na stole, parę ścieżek,

twoich upadków, sztucznych uniesień.

Tory czekają na takie, jak Ty. Tory wołają. 
























To Wy wpędzacie nas w ślepy zaułek, a nie ja;

jakieś Pershingi, Krusisy SS-22;

na końcu tej ulicy stoi gruby mur.

Ile będzie na nim roztrzaskanych głów?



ref.

Miliony ludzi, tak jak ja,

każdy z nas chce mieć swój mały, cichy świat.

Bóg dał nam życie, a nie Wy,

więc, jakim prawem - pytam, rządzicie nim?